นับถอยหลังปิด Bragi.storythai ::
ไดหน้าที่แล้ว แฮงค์ไปเลย..
จะปิดไดที่นี่ เร็วๆนี้ละน้า..
เลยเอามาบอกให้รู้กันก่อนน ^^*
ขอบคุณ Storythai ที่ทำให้มีพื้นที่ว่างๆไว้เก็บความทรงจำดีๆ..
กลับไปอ่านทีไร วันไหน เมื่อไหร่ ก็ยิ้มได้ทุกครั้ง..
ขอบคุณทุกๆคน ที่แวะเวียนเข้ามา ติดตาม ชีวิตของเด็กธรรมดาๆคนนึงง..
วันเวลาผ่านไปก็นาน..
แต่ก็ยังคอยเม้น คอยให้กำลังใจ ติชม..
ทำให้เราโตขึ้น โตขึ้น..
จนมีวันนี้ได้..
หลายๆคนคงรู้อยู่เสมอ ว่าทุกๆตัวอักษร ทุกๆคอมเม้นต์ เชนก็ได้อ่านทุกบรรทัด..
ชื่อที่ใช้เม้น.. ไปที่ไหน จังหวัดไหน.. แค่บอกชื่อมา ก็นึกออกว่าเม้นต์ว่าอะไร.. นอยอะไร.. เครียดอะไร..
เวลาที่ผ่านมาเนิ่นนาน ที่ต้องมี Page Page นึง ที่ต้องเปิดทุกๆครั้งที่เปิดคอม..
ที่ที่คอยถ่ายทอด รอยยิ้ม ประหลาดๆ..
ท่าโพส ติงต๊องๆ ของเด็กคนนี้..

ที่ที่เป็นคนรับฟังปัญหา รับฟังอุปสรรคที่เข้ามาในแต่ละวัน.. แล้วก็ผ่านพ้นไปพร้อมๆกัน..
ที่ที่ทำให้เรามีเพื่อน.. อีกมากมายหลายหน้าหลายตา แวะเวียนเข้ามาหา...
..
..
ขอบคุณทุกๆคนมากๆ ที่เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในก้าวแรกๆ ของเชน..
จากนี้ไป..
เรายังอยู่ด้วยกันต่อไปแน่นอน..
ไม่ไปไหน..
********************
ไม่หายไปไหนหรอก..
จริงๆนะ ^__^
ปลาใหญ่กินปลาเล็ก..
เรากำลังจะก้าวไปโลกที่กว้างขึ้น..
ขอบคุณ Storythai จากใจ..




รักพี่เชนมากมากๆๆไว้เจอกันอีกนะค่ะๆๆๆ