Storythai

ก็ขอย้ายไดอารี่เลยนะคับ..

หลังจากที่ พื้นที่เต็ม อัพต่อไม่ได้แล้ว..

ก็อยากจะขอให้ทุกๆคนตามไปในไดอารี่เล่มใหม่ของเชนนะ..




www.withchain.com




เราจะไปเจอกันในบ้านหลังใหม่นะครับบบบบ

************************************

ก็ขอย้ายไดอารี่เลยนะคับ..

หลังจากที่ พื้นที่เต็ม อัพต่อไม่ได้แล้ว..

ก็อยากจะขอให้ทุกๆคนตามไปในไดอารี่เล่มใหม่ของเชนนะ..




www.withchain.com




เราจะไปเจอกันในบ้านหลังใหม่นะครับบบบบ

************************************

ไดหน้าที่แล้ว แฮงค์ไปเลย..

จะปิดไดที่นี่ เร็วๆนี้ละน้า..

เลยเอามาบอกให้รู้กันก่อนน ^^*

ขอบคุณ Storythai ที่ทำให้มีพื้นที่ว่างๆไว้เก็บความทรงจำดีๆ..

กลับไปอ่านทีไร วันไหน เมื่อไหร่ ก็ยิ้มได้ทุกครั้ง..

ขอบคุณทุกๆคน ที่แวะเวียนเข้ามา ติดตาม ชีวิตของเด็กธรรมดาๆคนนึงง..

วันเวลาผ่านไปก็นาน..

แต่ก็ยังคอยเม้น คอยให้กำลังใจ ติชม..

ทำให้เราโตขึ้น โตขึ้น..

จนมีวันนี้ได้..

หลายๆคนคงรู้อยู่เสมอ ว่าทุกๆตัวอักษร ทุกๆคอมเม้นต์ เชนก็ได้อ่านทุกบรรทัด..

ชื่อที่ใช้เม้น.. ไปที่ไหน จังหวัดไหน.. แค่บอกชื่อมา ก็นึกออกว่าเม้นต์ว่าอะไร.. นอยอะไร.. เครียดอะไร..

เวลาที่ผ่านมาเนิ่นนาน ที่ต้องมี Page Page นึง ที่ต้องเปิดทุกๆครั้งที่เปิดคอม..

ที่ที่คอยถ่ายทอด รอยยิ้ม ประหลาดๆ..

ท่าโพส ติงต๊องๆ ของเด็กคนนี้..

ที่ที่เป็นคนรับฟังปัญหา รับฟังอุปสรรคที่เข้ามาในแต่ละวัน.. แล้วก็ผ่านพ้นไปพร้อมๆกัน..

ที่ที่ทำให้เรามีเพื่อน.. อีกมากมายหลายหน้าหลายตา แวะเวียนเข้ามาหา...

..

..

ขอบคุณทุกๆคนมากๆ ที่เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในก้าวแรกๆ ของเชน..

จากนี้ไป..

เรายังอยู่ด้วยกันต่อไปแน่นอน..

ไม่ไปไหน..




********************

ไม่หายไปไหนหรอก..

จริงๆนะ ^__^




ปลาใหญ่กินปลาเล็ก..

เรากำลังจะก้าวไปโลกที่กว้างขึ้น..



ขอบคุณ Storythai จากใจ..

ก็ขอย้ายไดอารี่เลยนะคับ..

หลังจากที่ พื้นที่เต็ม อัพต่อไม่ได้แล้ว..

ก็อยากจะขอให้ทุกๆคนตามไปในไดอารี่เล่มใหม่ของเชนนะ..




www.withchain.com




เราจะไปเจอกันในบ้านหลังใหม่นะครับบบบบ

************************************

ไดหน้าที่แล้ว แฮงค์ไปเลย..

จะปิดไดที่นี่ เร็วๆนี้ละน้า..

เลยเอามาบอกให้รู้กันก่อนน ^^*

ขอบคุณ Storythai ที่ทำให้มีพื้นที่ว่างๆไว้เก็บความทรงจำดีๆ..

กลับไปอ่านทีไร วันไหน เมื่อไหร่ ก็ยิ้มได้ทุกครั้ง..

ขอบคุณทุกๆคน ที่แวะเวียนเข้ามา ติดตาม ชีวิตของเด็กธรรมดาๆคนนึงง..

วันเวลาผ่านไปก็นาน..

แต่ก็ยังคอยเม้น คอยให้กำลังใจ ติชม..

ทำให้เราโตขึ้น โตขึ้น..

จนมีวันนี้ได้..

หลายๆคนคงรู้อยู่เสมอ ว่าทุกๆตัวอักษร ทุกๆคอมเม้นต์ เชนก็ได้อ่านทุกบรรทัด..

ชื่อที่ใช้เม้น.. ไปที่ไหน จังหวัดไหน.. แค่บอกชื่อมา ก็นึกออกว่าเม้นต์ว่าอะไร.. นอยอะไร.. เครียดอะไร..

เวลาที่ผ่านมาเนิ่นนาน ที่ต้องมี Page Page นึง ที่ต้องเปิดทุกๆครั้งที่เปิดคอม..

ที่ที่คอยถ่ายทอด รอยยิ้ม ประหลาดๆ..

ท่าโพส ติงต๊องๆ ของเด็กคนนี้..

ที่ที่เป็นคนรับฟังปัญหา รับฟังอุปสรรคที่เข้ามาในแต่ละวัน.. แล้วก็ผ่านพ้นไปพร้อมๆกัน..

ที่ที่ทำให้เรามีเพื่อน.. อีกมากมายหลายหน้าหลายตา แวะเวียนเข้ามาหา...

..

..

ขอบคุณทุกๆคนมากๆ ที่เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในก้าวแรกๆ ของเชน..

จากนี้ไป..

เรายังอยู่ด้วยกันต่อไปแน่นอน..

ไม่ไปไหน..




********************

ไม่หายไปไหนหรอก..

จริงๆนะ ^__^




ปลาใหญ่กินปลาเล็ก..

เรากำลังจะก้าวไปโลกที่กว้างขึ้น..



ขอบคุณ Storythai จากใจ..

ตั้งแต่ออกจากโรงพยาบาลมา..

หลายวันแล้วน้า..

ยังไม่ได้นอนเกิน 6 ชั่วโมง สักวัน T____T"

วันนี้ไปงานกาชาดมาก็เหนื่อยมากมาย..

แล้วยังมาต่อที่ สวนรถไฟ ดนตรีในสวน..

ร้องเพลงไปเพลงแรก จะเป็นลมค้าบ 555+

หมดแรงมากมาย..

ร้องเพลงไปมือชาไป..

เอาหนะ..

สู้จนหมดลมอ่ะ..

********************************

อาจจะจะปิดไดที่นี่ เร็วๆนี้แล้วหละ..

นับถอยหลังจำนวนการอัพได..

ช่วงนี้ก็เม้นส่งท้าย BRAGI In Storythai กันหน่อยนะ..



********************************

 ผิดหวังกับคนหลายๆคน

พอหมดผลประโยชน์ ก็เปลี่ยนไปงั้นหรอ..

สิ่งดีๆที่ทำไป มันไม่ได้ช่วยให้ระแคะระคายเข้าไปในหัวใจ ในส่วนเล็กๆของเซลล์บุหนังหัวใจเลยรึไง..

..

คนเรามันมองกันยากจริงๆ..

คงไม่กล้าให้ใครเต็ม 100 เหมือนที่ผ่านมาแล้วอ่ะ..

คนที่ผ่านเข้ามาในชีวิตใหม่ๆ เข้าใจด้วยนะ..

โลกความจริง ทำให้เราต้องปรับตัว..

โลก..

มันไม่ได้สวยงามอย่างที่คิดไว้..

จริงๆ..

******************************************

จากนี้ไปขออยู่ในช่วงปรับตัวนะ..

จะกลับมาเต็มร้อยกับคนใกล้ชิด..

จะหันมาอยู่กับคนที่อยู่ ที่คุยแล้วสบายใจก่อนสักพัก..

มันผ่านอะไรๆมาเยอะๆจริง..

แต่ไม่ต้องห่วงนะ..

มันไม่มีอะไรหรอก..

ทุกๆอย่างกำลังจะดีขึ้น..

"แน่นอน"



*******************************************

ใกล้เปิดเทอมแล้ว..

เตรียมตัวปรับเวลานอนกันได้แล้วนะเด็กๆ..

********************************************

 ขอเวลาอีกนิดนะพวกเรา..

ตอนนี้ประสบการณ์.. สติ.. ทุกๆอย่าง..

ทุกๆอย่างมันกำลังจะลงตัวแล้ว..

อีกไม่นาน..

จะก้าวไปพร้อมๆกัน.. !!

แบบ "ฉุดไม่อยู่" แน่นอน..

ขออีกนิดเดียวเท่านั้น..

โตขึ้น !! ~~

..

ps::  ขอบคุณ สตอรี่ไทย ที่ทำมีพื้นที่ว่างๆสำหรับความทรงจำดีๆ

ก็ขอย้ายไดอารี่เลยนะคับ..

หลังจากที่ พื้นที่เต็ม อัพต่อไม่ได้แล้ว..

ก็อยากจะขอให้ทุกๆคนตามไปในไดอารี่เล่มใหม่ของเชนนะ..




www.withchain.com




เราจะไปเจอกันในบ้านหลังใหม่นะครับบบบบ

************************************

ไดหน้าที่แล้ว แฮงค์ไปเลย..

จะปิดไดที่นี่ เร็วๆนี้ละน้า..

เลยเอามาบอกให้รู้กันก่อนน ^^*

ขอบคุณ Storythai ที่ทำให้มีพื้นที่ว่างๆไว้เก็บความทรงจำดีๆ..

กลับไปอ่านทีไร วันไหน เมื่อไหร่ ก็ยิ้มได้ทุกครั้ง..

ขอบคุณทุกๆคน ที่แวะเวียนเข้ามา ติดตาม ชีวิตของเด็กธรรมดาๆคนนึงง..

วันเวลาผ่านไปก็นาน..

แต่ก็ยังคอยเม้น คอยให้กำลังใจ ติชม..

ทำให้เราโตขึ้น โตขึ้น..

จนมีวันนี้ได้..

หลายๆคนคงรู้อยู่เสมอ ว่าทุกๆตัวอักษร ทุกๆคอมเม้นต์ เชนก็ได้อ่านทุกบรรทัด..

ชื่อที่ใช้เม้น.. ไปที่ไหน จังหวัดไหน.. แค่บอกชื่อมา ก็นึกออกว่าเม้นต์ว่าอะไร.. นอยอะไร.. เครียดอะไร..

เวลาที่ผ่านมาเนิ่นนาน ที่ต้องมี Page Page นึง ที่ต้องเปิดทุกๆครั้งที่เปิดคอม..

ที่ที่คอยถ่ายทอด รอยยิ้ม ประหลาดๆ..

ท่าโพส ติงต๊องๆ ของเด็กคนนี้..

ที่ที่เป็นคนรับฟังปัญหา รับฟังอุปสรรคที่เข้ามาในแต่ละวัน.. แล้วก็ผ่านพ้นไปพร้อมๆกัน..

ที่ที่ทำให้เรามีเพื่อน.. อีกมากมายหลายหน้าหลายตา แวะเวียนเข้ามาหา...

..

..

ขอบคุณทุกๆคนมากๆ ที่เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในก้าวแรกๆ ของเชน..

จากนี้ไป..

เรายังอยู่ด้วยกันต่อไปแน่นอน..

ไม่ไปไหน..




********************

ไม่หายไปไหนหรอก..

จริงๆนะ ^__^




ปลาใหญ่กินปลาเล็ก..

เรากำลังจะก้าวไปโลกที่กว้างขึ้น..



ขอบคุณ Storythai จากใจ..

ตั้งแต่ออกจากโรงพยาบาลมา..

หลายวันแล้วน้า..

ยังไม่ได้นอนเกิน 6 ชั่วโมง สักวัน T____T"

วันนี้ไปงานกาชาดมาก็เหนื่อยมากมาย..

แล้วยังมาต่อที่ สวนรถไฟ ดนตรีในสวน..

ร้องเพลงไปเพลงแรก จะเป็นลมค้าบ 555+

หมดแรงมากมาย..

ร้องเพลงไปมือชาไป..

เอาหนะ..

สู้จนหมดลมอ่ะ..

********************************

อาจจะจะปิดไดที่นี่ เร็วๆนี้แล้วหละ..

นับถอยหลังจำนวนการอัพได..

ช่วงนี้ก็เม้นส่งท้าย BRAGI In Storythai กันหน่อยนะ..



********************************

 ผิดหวังกับคนหลายๆคน

พอหมดผลประโยชน์ ก็เปลี่ยนไปงั้นหรอ..

สิ่งดีๆที่ทำไป มันไม่ได้ช่วยให้ระแคะระคายเข้าไปในหัวใจ ในส่วนเล็กๆของเซลล์บุหนังหัวใจเลยรึไง..

..

คนเรามันมองกันยากจริงๆ..

คงไม่กล้าให้ใครเต็ม 100 เหมือนที่ผ่านมาแล้วอ่ะ..

คนที่ผ่านเข้ามาในชีวิตใหม่ๆ เข้าใจด้วยนะ..

โลกความจริง ทำให้เราต้องปรับตัว..

โลก..

มันไม่ได้สวยงามอย่างที่คิดไว้..

จริงๆ..

******************************************

จากนี้ไปขออยู่ในช่วงปรับตัวนะ..

จะกลับมาเต็มร้อยกับคนใกล้ชิด..

จะหันมาอยู่กับคนที่อยู่ ที่คุยแล้วสบายใจก่อนสักพัก..

มันผ่านอะไรๆมาเยอะๆจริง..

แต่ไม่ต้องห่วงนะ..

มันไม่มีอะไรหรอก..

ทุกๆอย่างกำลังจะดีขึ้น..

"แน่นอน"



*******************************************

ใกล้เปิดเทอมแล้ว..

เตรียมตัวปรับเวลานอนกันได้แล้วนะเด็กๆ..

********************************************

 ขอเวลาอีกนิดนะพวกเรา..

ตอนนี้ประสบการณ์.. สติ.. ทุกๆอย่าง..

ทุกๆอย่างมันกำลังจะลงตัวแล้ว..

อีกไม่นาน..

จะก้าวไปพร้อมๆกัน.. !!

แบบ "ฉุดไม่อยู่" แน่นอน..

ขออีกนิดเดียวเท่านั้น..

โตขึ้น !! ~~

..

ps::  ขอบคุณ สตอรี่ไทย ที่ทำมีพื้นที่ว่างๆสำหรับความทรงจำดีๆ

โอย..

ชีวิตตั้งแต่หายป่วย..

รู้สึกยังไมได้นั่งพักเฉยๆเลย..

แต่ก็กำลังทำนู้นทำนี่อยู่..

รอลุ้นนะ..

ว่าทำอะไร..

^_^

ช่วงนี้ฝาก My sites ดูแลทุกคนไปก่อนนะ..

http://chaintogether.hi5.com

www.chain-club.com

www.chain4ever.net



จะรีบจัดการให้เสร็จ..

แล้วเจอกันนะ..